Bakraç

Bakraca koydum yüreğimdeki kucak kucak sevgiyi
Herkese dağıtmak içindi benimkisi
Avuç avuç dağıtmak, sevgiye çağırmak içindi herkesi
Kalpleri birleştirmek, dostluğu kemikleştirmek içindi
Kara kalın kaşlı, siyah gür bıyıklı dedesinden,
Yanık tenli çocuklara dağıttım sevgimizden öbek öbek
Mumların yaktığı gönüllerde
Isınmak içindi benimkisi,
Kucaklamaktı düşüncem herkesi
Kalplerinde volkan olmaktı
Bedenlerinde lav,
Eritmekti taşları sevgiden.
Telefon direklerine tüneyen kartallar gördüm
Sevişen gözleriyle, kanatlarıyla öpüşen
Özgürce uçan Ovacık’ta
Munzur’un soğuk suyunu avuç avuç, yudum yudum içtim
Gözelerde suyun kalbine girdim
Buz oldum,
Susayan körpe vücutları söndürmek istedim
Üşüdüm, titredim,
Ama gönüller sıcağında
Terledim, sırılsıklam oldum
Rüzgarında fırtına oldu gönlüm
Sevgi yağmurunda yıkandım
Saz çalan, nağmeleri,
Canları alev alev yakan
Göz kırpan Munzur’un
Sevdasından kor olan
Duman olan özlemlerle tanıştım
Bir tebessümü armağan gören gönüllere
Bakracımın kapağını açtım
Kucak kucak tebessüm dağıttım
Sonunda kapağını açık bıraktım bakracımın
Alev olsun duman olsun istedim
Güneşin kucağında buharlaşsın istedim
Sevgilerin hava olmasını, nefeslere dolmasını
Toprakta açmasını istedim
Havada yıldız olmasını
Göklerden yağmasını kara kalplere
Sevgilerle aydınlatmasını istedim dünyayı
Bulutların Munzur’un zirvesini sarmasını istedim
Topraktan fışkırmasını
Gözelerde Munzur’a kavuşmasını
Çimenlerin arasından kıpkırmızı
Lalelerin açmasını istedim
Bakracımın kapağını hiç kapatmadım
İçmesini istedim susayanların
Sevgisizlikten
Güneşi izledim, herkesin kalbine dolmasını
Isıtmasını bekledim
Durdum düşündüm
İçimdeki fırtınanın sevgi çiçeğini hiç koklamamış
Zavallıların kalplerinde tufan olmasını istedim.

11.08.2007